صفحه اصلی > قوانین و مقررات > قانون برگزاری مناقصات 

 

قانون برگزاری مناقصات

قانون برگزاری مناقصات فصل اول ـ کلیات

ماده 1ـ کاربرد

الفـاین قانون به منظور تعیین روش و مراحل برگزاری مناقصات به تصویب میرسد و تنها درمعاملاتی که با رعایت این قانون انجام میشود کاربرد دارد.

ب ـ قوای سهگانه جمهوری اسلامی ایران اعم از وزارتخانه، سازمانها و مؤسسات وشرکتهای دولتی، مؤسسات انتفاعی وابسته به دولت، بانکها و مؤسسات اعتباری دولتی،شرکتهای بیمه دولتی، مؤسسات و نهادهای عمومی غیردولتی (در مواردی که آن بنیادها ونهادها از بودجه کل کشور استفاده مینمایند)، مؤسسات عمومی، بنیادها و نهادهایانقلاب اسلامی، شورای نگهبان قانون اساسی و همچنین دستگاهها و واحدهایی که شمولقانون بر آنها مستلزم ذکر یا تصریح نام است، اعم از اینکه قانون خاص خود را داشته یا از قوانین و مقررات عام تبعیت نمایند نظیر وزارت جهاد کشاورزی، شرکت ملی نفتایران، شرکت ملی گاز ایران، شرکت ملی صنایع پتروشیمی ایران، سازمان گسترش و نوسازیصنایع ایران، سازمان بنادر و کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، سازمان توسعه و نوسازیمعادن و صنایع مدنی ایران، سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و شرکتهایتابعه آنها موظفند در برگزاری مناقصه مقررات این قانون را رعایت کنند.تبصره ـ نیروهای مسلح، تابع مقررات و ضوابط خاص خود بوده و از شمول این قانونمستثنا هستند.

ماده 2ـ

تعاریف واژگانی که در این قانون به کار برده شده، به شرح زیر تعریفمیشوند:الف ـ مناقصه: فرایندی است رقابتی برای تأمین کیفیت مورد نظر (طبق اسناد مناقصه)،که در آن تعهدات موضوع معامله به مناقصهگری که کمترین قیمت متناسب را پیشنهادکرده باشد، واگذار میشود.

ب ـ مناقصهگزاv: دستگاه موضوع بند «ب »ماده (1) این قانون که مناقصه را برگزارمینماید.

مناقصهگر: شخصی حقیقی یا حقوقی است که اسناد مناقصه و دریافت و در مناقصه شرکتمیکند.

د ـ کمیته فنی بازرگانی: هیأتی است با حداقل سه عضو خبره فنی بازرگانی صلاحیتدارکه از سوی مقام دستگاه مناقصهگزار انتخاب میشود و ارزیابی فنی بازرگانیپیشنهادها و سایر وظایف مقرر در این قانون را برعهده میگیرد.

هـ ـ ارزیابی کیفی مناقصهگران: عبارت است از ارزیابی توان انجام تعهداتمناقصهگران که از سوی مناقصهگزار یا به تشخیص وی توسط کمیته فنی بازرگانی انجاممیشود.

و ـ ارزیابی فنی بازرگانی پیشنهادها: فرایندی است که در آن مشخصات، استانداردها،کارایی، دوام و سایر ویژگیهای فنی بازرگانی پیشنهادهای مناقصهگران بررسی،ارزیابی و پیشنهادهای قابل قبول برگزیده میشوند.

ز ـ ارزیابی مالی: فرایندی است که در آن مناسبترین قیمت به شرح مندرج در ماده(20) این قانون از بین پیشنهادهایی که از نظر فنی بازرگانی پذیرفته شدهاند،برگزیده میشود.

ح ـ ارزیابی شکلی: عبارت است از بررسی کامل بودن سند و امضای آنها، غیرمشروط وخوانا بودن پیشنهاد قیمت.

ط ـ انحصار: انحصار در معامله عبارت است از یگانه بودن متقاضی شرکت در معامله کهبه طرق زیر تعیین میشود:

1ـ اعلان هیأت وزیران برای کالاها و خدماتی که در انحصار دولت است.

2ـ انتشار آگهی عمومی و ایجاب تنها یک متقاضی برای انجام معامله.ی ـ برنامه زمانی مناقصه: سندی است که در آن زمان و مهلت برگزاری مراحل مختلف

مناقصه، مدت اعتبار پیشنهادها و زمان انعقاد قرارداد مشخص میشود.

ماده 3ـ

طبقهبندی معاملات معاملات از نظر نصاب (قیمت معامله) به سه دسته تقسیممیشوند:

1ـ معاملات کوچک: معاملاتی که به قیمت ثابت است سال 1382کمتر از بیست میلیون(20،000،000) ریال باشد.

2ـ معاملات متوسط: معاملاتی که مبلغ مورد معامله بیش از سقف مبلغ معاملاتکوچکبوده و از ده برابر سقف ارزش معاملات کوچک تجاوز نکند.

3ـ معاملات بزرگ: معاملاتی که مبلغ برآورد اولیه آنها بیش از ده برابر سقف ارزشمبلغ معاملات کوچک باشد.

تبصره 1ـ وزارت امور اقتصادی و دارایی مکلف است در ابتدای هر سال نصاب معاملات رابراساس شاخص بهای کالاها و خدمات اعلام شده توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران،جهت تصویب به هیأت وزیران پیشنهاد نماید.

تبصره 2ـ مبلغ نصاب برای معاملات کوچک و متوسط مبلغ مورد معامله و در معاملاتعمده مبلغ برآوردی واجد متقاضی معامله میباشد.

تبصره 3ـ مبلغ یا برآورد معاملات مشمول هر یک از نصبهای فوق نباید با تفکیکاقلامی که بهطور متعارف یک مجموعه واحد تلقی میشوند به نصاب پایینتر برده شود.

ماده 4ـ

طبقهبندی انواع مناقصات الف ـ مناقصات از نظر مراحل بررسی به انواع زیرطبقهبندی میشوند:

1ـ مناقصه یک مرحلهای: مناقصهای است که در آن نیازی به ارزیابی فنی بازرگانیپیشنهادها نباشد. در این مناقصه پاکتهای پیشنهاد مناقصهگران در یک جلسه گشوده ودر همان جلسه برنده مناقصه تعیین میشود.

2ـ مناقصه دو مرحلهای: مناقصهای است که به تشخیص مناقصهگزار، بررسی فنیبازرگانی پیشنهادها لازم باشد. در این مناقصه، کمیته فنی بازرگانی تشکیل میشود ونتایج ارزیابی فنی بازرگانی پیشنهادها را به کمیسیون مناقصه گزارش میکند و براساسمفاد ماده (9) این قانون برنده مناقصه تعیین میشود.

ب ـ مناقصات از نظر روش دعوت مناقصهگران به انواع زیر طبقهبندیمیشوند:

1ـ مناقصه عمومی: مناقصهای است که درآن فراخوان مناقصه از طریق آگهی عمومی بهاطلاع مناقصهگران میرسد.

2ـ مناقصه محدود: مناقصهای است که در آن به تشخیص و مسؤولیت بالاترین مقام دستگاهمناقصهگزار محدودیت برگزاری مناقصه عمومی با ذکر ادله تأیید شود.فراخوان مناقصه از طریق ارسال دعوتنامه برای مناقصهگران صلاحیتدار [[]براساسضوابط موضوع مواد (13( و )27) این قانون] به اطلاع مناقصهگران میرسد.

فصل دوم ـ سازماندهی مناقصات

ماده 5ـ

کمیسیون مناقصه

الف ـ کمیسیون مناقصه ازاعضاء زیر تشکیل میشود:

1ـ رئیس دستگاه مناقصهگزار یا نماینده وی.

2ـ ذیحساب یا بالاترین مقام مالی دستگاه مناقصهگزار حسب مورد.

3ـ مسؤول فنی دستگاه مناقصهگزار یا واحدی که مناقصه به درخواست وی برگزاریمیشود.

ب ـ در مناقصه مربوط به شهرداریها، از سوی شورای شهر یک نفر بهعنوان ناظر درجلسات کمیسیون مناقصه شرکت خواهد کرد.

ج ـ کمیسیون با حضور هر سه نفر اعضاء مزبور رسمیت دارد و تمام اعضاء مکلف به حضوردر جلسه و ابراز نظر هستند. تصمیمات کمیسیون با رأی اکثریت اعضاء معتبر خواهد بود.

د ـ در مناقصات دو مرحلهای کمیسیون، مناقصه با حضور رئیس دستگاه مناقصهگزارتشکیل میشود.

هـ ـ اعضاء کمیسیون مناقصات در شرکتهای دولتی به انتخاب هیأت مدیره میباشد.

ماده 6ـ

وظایف کمیسیون مناقصه اهم وظایف کمیسیون مناقصه به شرح زیر است:

الف ـ تشکیل جلسات کمیسیون مناقصه در موعد مقرر در فراخوان مناقصه.

ب ـ بررسی پیشنهادهای مناقصهگران از نظر کامل بودن مدارک و امضای آنها و نیزخوانا بودن و غیرمشروط بودن پیشنهادهای قیمت (ارزیابی شکلی).

ج ـ ارزیابی پیشنهادها و تعیین پیشنهادهای قابل قبول طبق شرایط و اسناد مناقصه.

د) ارجاع بررسی فنی پیشنهادها به کمیته فنی بازرگانی در مناقصات دو مرحلهای.

هـ ـ تعیین برندگان اول و دوم مناقصه (طبق ضوابط مواد (19( و )20) این قانون).

و ـ تنظیم صورتجلسات مناقصه.ز ـ تصمیمگیری درباره تجدید یا لغو مناقصه.

ماده 7ـ

هیأت رسیدگی به شکایات به منظور رسیدگی به دعاوی بین مناقصهگر ومناقصهگزار هیأت رسیدگی تشکیل میگردد. اساسنامه هیأت رسیدگی به شکایات به تصویبمجلس شورای اسلامی خواهد رسید.

ماده 8ـ

وظایف هیأت رسیدگی به شکایات

الف ـ رسیدگی به اعتراضات مربوط به اجرانشدن هر یک از موارد این قانون.

ب ـ صدور رأی تجدید یا لغو مناقصه.

ماده 10ـ

تأمین منابع مالی

الف ـ انجام معامله به هر طریق مشروط بر آن است کهدستگاههای موضوع بند «ب »ماده (1) این قانون به نحو مقتضی نسبت به پیشبینی منابعمالی معامله در مدت قرارداد اطمینان حاصل و مراتب در اسناد مرتبط قید شده باشد.

ب ـ موضوع پیشبینی منابع مالی و نحوه ضمان تأخیر تعهدات برای انجام معامله بایدبه صراحت در شرایط و اسناد مناقصه از سوی دستگاه مناقصهگزار قید و تعهد شود.

ماده 11ـ

روشهای انجام مناقصه مناقصه به طریق زیر انجام میشود:

الف ـدر معاملات کوچک، کارپرداز یا مأمور خرید باید با توجه به کم و کیف موضوعمعامله (کالا، خدمت یا حقوق) درباره بهای آنها تحقیق نماید و با رعایت صرفه و صلاحو اخذ فاکتور مشخص و به تشخیص و مسؤولیت خود، معامله را با تأمین کیفیت به کمترینبهای ممکن انجام دهد.

ب ـدر معاملات متوسط، کارپرداز یا مأمور خرید باید با توجه به کم و کیف موضوعمعامله (کالا، خدمت یا حقوق) درباره بهای آن تحقیق نماید و با رعایت صرفه و صلاح واخذ حداقل سه فقره استعلام کتبی، با تأمین کیفیت موردنظر، چنانچه بهای به دستآمده مورد تأیید مسؤول واحد تدارکاتی یا مقام مسؤول همتراز وی باشد، معامله را باعقد قرارداد یا اخذ فاکتور انجام دهد و چنانچه اخذ سه فقره استعلام کتبی ممکننباشد با تأیید مسؤول تدارکاتی یا مقام مسؤول همتراز وی، به تعداد موجود کفایتمیشود.

تبصره ـ چنانچه مسؤولیت واحد تدارکاتی برعهدهکارپرداز واحد باشد امضای نامبردهبه منزله امضای مسؤول واحد تدارکاتی است. در صورتی که دستگاه اجرائی فاقد کارپردازباشد میتوان وظایف مندرج در این قانون را به متصدیان پستهای مشابه سازمانی یا بهمأمور خرید محول نمود.

ج ـ در معاملات بزرگ به یکی از روشهای زیر عمل میشود:

1ـ برگزاری مناقصه عمومی از طریق انتشار فراخوان در روزنامههای کثیرالانتشار.

2ـ برگزاری مناقصه محدود.

ماده 12ـ

ارزیابی کیفی مناقصهگران الف ـ در ارزیابی کیفی مناقصهگران، باید مواردزیر لحاظ شود:

1ـ تضمین کیفیت خدمات و محصولات.

2ـ داشتن تجربه و دانش در زمینه مورد نظر.

3ـ حسن سابقه.

4ـ داشتن پروانه کار یا گواهینامههای صلاحیت، در صورت لزوم.

5 ـ توان مالی متقاضی برای انجام کار در صورت لزوم.

ب ـ مراحل ارزیابی کیفی مناقصهگران به شرح زیر است:

1ـ تعیین معیارهای ارزیابی و اهمیت نسبی معیارها.

2ـ تهیه اسناد ارزیابی.

3ـ دریافت، تکمیل و ارسال اسناد ارزیابی از سوی متقاضیان.

4ـ ارزیابی اسناد دریافت شده و تعیین امتیاز هر یک از مناقصهگران و رتبهبندیآنها.

5ـ اعلام اسامی مناقصهگران صلاحیتدار به کارفرما و امتیازات و رتبه آنها (تهیهلیست کوتاه)

6ـ مستند سازی ارزیابی کیفی مناقصهگران.

ج ـ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور مکلف است با همکاری دستگاههای اجرائیحداکثر سه ماه پس از تصویب این قانون آییننامه اجرائی ارزیابی کیفی مناقصهگرانرا با رعایت موازین مقرر در این ماده که بیانگر شاخصهای اندازهگیری و روشارزیابی مناقصهگران باشد تهیه و به تصویب هیأت وزیران برساند.

ماده 13ـ

فراخوان مناقصه

الف ـ مفاد فراخوان مناقصه حداقل باید شامل موارد زیرباشد:

1ـ نام و نشانی مناقصهگزار.

2ـ نوع، کمیت و کیفیت بالا یا خدمات.

3ـ نوع و مبلغ تضمین شرکت در مناقصه.

4ـ محل، زمان و مهلت دریافت اسناد، تحویل و گشایش پیشنهادها.

5ـ مبلغ برآورده شده معامله و مبانی آن (در صورتی که تعیین آن میسر یا به مصلحتباشد). در مواردی که فهرست بهای پایه وجود دارد، برآورد مربوط طبق فهرست یاد شدهتهیه میشود.

ب ـ فراخوان مناقصه عمومی باید به تشخیص مناقصهگزار در دو تا سه نوبت حداقل دریکی از روزنامههای کثیرالانتشار کشوری یا استان مربوط منتشر گردد.

ج ـ مناقصهگزار میتواند علاوه بر موارد مذکور در بند «ب »این ماده از طریق سایررسانههای گروهی و رسانههای ارتباط جمعی یا شبکههای اطلاعرسانی نیز فراخوان رامنتشر نماید.

دـ در صورتی که نیاز به برگزاری مناقصه بینالمللی باشد، با استفاده از تسهیلاتاعتباری خارجی مطرح باشد، باید با کسب مجوزهای مربوط و با رعایت موازین قانونحداکثر استفاده از توان فنی، مهندسی، تولیدی و صنعتی و اجرائی کشور مصوب 12/12/1375 آگهی مربوط در یکی از روزنامههای کثیرالانتشار و حداقل یک نوبت در یکی ازروزنامههای انگلیسی زبان داخل و یک مجله یا روزنامه بینالمللی مرتبط با موضوعمناقصه، منتشر شود.

 

تصاویر منتخب